باران   

سکوت اب

           خاموشی اتش 

                                    اسمانی ابری

لحظه ایی شکیبائی دریا

باران که ببارد

ما خیس خیس

همدیگر را پیدا خواهیم کرد

لینک
۱۳٩٦/۸/٢ - رضا

   گل حقارت   

های ای سفر کرده ائین کار

من کاسه ی جان ریخته ام پشت پای تو

تا در زخمی ترین شب های من برگردی

و بر زخمهای تاریخ معاصرم بباری

زیرا که اشک پاک تو

پاک شوید پلشتی زمانه را

تا کودکان سر زمین من

حقیرانه

گل حقارت نفروشند

برای تکه ایی نان

وچشم حسرت به راه تو

لینک
۱۳٩٦/٧/٢٧ - رضا

   درخت   

ایستاده بمیر چون درخت

رودکی که به دریا میرسد

چشمه ای که در چشمها غرق می شود

قله ها 

             همیشه در اوج نگاه ها 

ماندگار است

افق سرخ

          از ان پروانه هاست

وپل ها از ان ناتوان ها 

ایستاده بمیر چون درخت

تا کلاغ ها بی اشیانه نماند

و مورچه ها در ریشه ات پناه بگیرند

درد من

            مردن به خاطر همه نیست

درد من 

                 گور های جمعی

که دران درختی نیست

لینک
۱۳٩٦/٧/٥ - رضا

       

برای چه می ریزی؟

از دامنم چه میجوئی

چه می خواهی ز جان من

بگو ای قطره های شفاف

وقت ترک کردن است

رخت عوض کردن

لینک
۱۳٩٦/٧/٤ - رضا

   باورم کن   

بد مستی های همه ی مستان را

از خماری چشمان بیدار تو می فهمم

سینه سپر کردگان لج باز را

به سینه ریز لبان تو حوالت می دهم

من از کنار گود

از گودی چانه ی تو

                      در فغانم

باورم کن

گواهم

بالش خیس صبحگاهم است

نشانی رنگ همه ی گلها را

از بوی جوی خون من بپرس

دیشب بد خوابیدم

و خواب بدی از تو دیدم

...........................................

با یاد ان یاد گرامی

لینک
۱۳٩٦/٦/۱٤ - رضا

   رنگین کمان   

امید سرخ دلت را جشن می گیرم

های ای سپیده ی پنهان در شب های دیروز

که هر سپیده دمان غرق اشک سیاه پنهان 

و امید سرخ ات را حتا

پنهان از هم کوچه هایت می کردی

ان انگشتانی که ذکر می کرد دانه های تسبیح را

امروزه با رنگی سبز 

اشاره می دهد رنگ بنفش را

امیدسرخ دلت را جشن می گیرم 

                    دلبندم

سیاهی چشمانت 

                          برف سفیدی موهایت را می شکند

و رهایی را برای نوه هایت 

                       هدیه می دهد

..................................................................

با یاد ان یاد گرامی

لینک
۱۳٩٦/٦/۱٢ - رضا

   خاک خاوران   

خود شیفتگان بی ریشه ی جنگل

تیشه ی دستان جنگلکشان بی ریشه شد

که بی اندیشه 

                  بر بیداد 

                                 شوریده بودند

و اه ... و هزار اه

که شورشان

                 هنوز شعور نشد

زین رو

           خاک خاوران

خاک ریز چشمان به در دوخته ی

       مادران گشت

.............................................

با یاد ان یاد گرامی

 

لینک
۱۳٩٦/٦/٦ - رضا

   زیبائی   

زیبای دور شده ازمن

زیبائی غروب غربت پرستوهای دریائی ست

که از بام تا شام

به گرد گرداب گرسنگی چرخ می زنند

من اما هنوز چرخ می زنم

به دور دوری از تو

که از ان سوی اقیانوس ها 

 

             طوفان

صدای موج مواج تو را

به گوش هوش گرسنه ی من رساند

......................................

با یاد ان یاد گرامی

 

لینک
۱۳٩٦/٥/٢٠ - رضا

   مثل باد رفت   

 رو بسوی نور

                 هر صبح هر عصر

به باد گوش می سپارم

گوش هوشم خمیازه خیزش میشود

تا جای پای تو را 

                         پر کند این دلم

تبله می کند لبم

شیار شخم گونه ها را پاک 

و سیاه پوش

                  ایستاده مردی می شوم

لینک
۱۳٩٦/٤/۱٥ - رضا

   عاشقان   

کوه ها هم می پوکنند

این را

ایستا پوکیده درخت پیر 

زیر باران تدبیر 

می گوید به شما

با من بگو 

راستش را بگو

تنهائی و برهنگی مردی را

زیر باران تهمت 

اشک ریزان تکیده

دیده ای هیچ گاه

که نشسته کنار جویبار

در انزوای پرده پندار خویش 

 گریان

دیده ای هیچگاه؟

اری اری

که عاشقان

لخت مانده اسب پیری را مانند

رها شده

در بیابان پر از خاران

خاوران

لینک
۱۳٩٤/٦/۱۱ - رضا