تخيل شگرف محروميت

 

  رختخوابم بوی ترا  می دهد

             بوی

                   نازک

                          زيستن

  هياهوی بچه های تو

 بچه های بی تو مانده ی

     من

 تير کش بنفش

    سينه هايم را

           درمن

                 می شکند

  اه ....خدای را

 چه دردناک است

     با وظيفه

                هماغوشی

           ..............

  می خواهم نگاهم را

   از تو پر کنم

  تادر اخرين شب سال

  بدل خواه خود

 بخوابم در ايی

 و نوروزم را

 با نوشين

   خنده های

 دوشين ات

 شروع کنم

  بگذار ديگران

    تعبير کنند خوابم را

  کز نگاه سيری بود

    بدل نگير

لینک
۱۳۸٤/٩/۱۱ - رضا