رها   

 

                                     یک حس غریب

                                   ........................

       در چهار راه

                    سرما

      مانده ام از

                   راه

 نمی شناسم ات

                     ای باد

 نمی شناسم ات

                   ای یاد

 غریب در خانه ی

                  خود

 به اسیری مرا

              که برد

  نمی شناسم ات

                       ای باد

  نمی شناسم ات

                      ای یاد

 نه خروشی

                مانده از من

  نه تن پوشی

                 بر تن

  نه دشمنی نشسته

                       در کمین

  نه بستنم

            به زنجیر اوین

  نمی شناسم ات

                     ای باد

  نمی شناسم ات

                    ای یاد

 صدای کوچک

                   رها

  اتش تنیده

           بجان ما

  مرا کشانده

                  اینجا

         گویا

  نمی شناسم ات

                   ای باد

  نمی شناسم ات

                    ای یاد

        .................... 

لینک
۱۳۸٤/۱۱/۱٩ - رضا