ا را یش   

 

 به هر تا ر زلفم

برگ گلی خوا هم کا شت

 از شبدر تا شقا یق

تا گلزا ر نگا هت شوم

ا نگا ه که سرت

                  بسوی من می چرخد

تک  تک مژ ه ها یم را

مژ ده ی فری

     خوا هم داد

چون برگچه های تازه رسته در استانه سحر

تا ا را سته نگا هت با شد

 ا نگا ه که سرت

                  بسوی من می چر خد

 لب با لا یم را

  با رژ سر خ

         رنگ دلخوا هت

و لب پا یینم را

 با رژ کبو د

به یا د یا را ن پر پر شده ات

       می ا را یم

 تا رو یا ی نگا هت

از رو یا ی لبا نم

    دور نبا شد

 انگا ه که سرت

                بسو ی من می چر خد

کما نی به ا برو ها یم

               خوا هم دا د

تا تیر ا رش تا ریخ ات

کمانه کشان و فاتح

بر گونه ی تا زه کا شته ام

                     به نشیند

  ا نگا ه که سرت

                    بسو ی من می چرخد

 که شا ید پایان ا را یش ام

 جزیره ی ا را مش کو چکی با شد

برا ی مرد ره ام

 که از  ازادی

 سرود  کوچک اش را

  می خو ا هد

.........................................

لینک
۱۳۸٥/٥/٢٦ - رضا