خوشبخترين ملتها انهايی هستنند که تعداددرختهايش بيش از ادمهايش باشد

             .............

        های ادمها

      هر درختی را که می کشی

   چشمه ای می خشکد

   سبزه بر چشمانت

  سبز نمی شود ديگر

  وگوشهايت

   از عربده کلاغها

   پرشده

   ودهانت بحيرت باز نمی شود

    های ادمها

   چکاوک ها

  بی اشيانه مان و

   پای باسمان

          گشوده

      ................

   خلوت پشت درخت نيست

 که شيار قلب ات را

   بر تنه اش کشی

        خلوت

  انتضار بی حيای

    واژه ايست

   مثل شکوفه

  که برشاخه

          درخت می رويد

      ..................

 

   حجم اين خانه

   نازوکی خيال پروانه را

      بسيخ می کشد

       ومن کباب می شوم

  روی اجاقی که

   بال قناری را

   بدندان می کشند

 با بانگ نوشا نوش

    عربده کشان مست

  از پيروزی

        بر

  جنگل  و

           درخت

   ................

    نابودی زمين از زياده خواهی توست نه زيادی زياد شدن من

        ...........

لینک
۱۳۸٤/٩/٢ - رضا