خاک خاوران

خود شیفتگان بی ریشه ی جنگل

تیشه ی دستان جنگلکشان بی ریشه شد

که بی اندیشه 

                  بر بیداد 

                                 شوریده بودند

و اه ... و هزار اه

که شورشان

                 هنوز شعور نشد

زین رو

           خاک خاوران

خاک ریز چشمان به در دوخته ی

       مادران گشت

.............................................

با یاد ان یاد گرامی

 

/ 4 نظر / 12 بازدید
..

ما ز هر صاحب دلی یک رشته فن اموختیم/ عشق از شیرین و صبر از کوه کن اموختیم/ گریه از مرغ سحر خود سوزی از پروانه ها/ صد سرا ویرانه شد تا ساختن اموختیم

پروانه ای زیر باران

پر درد اما زیبا. سپاس[گل]

..

زندگی در اری جاری ست

..

من از بیگانگان هرگز ننالم/ که هرچه کرد بمن ان اشنا کرد